غروب یک نفر – ایسنا

[ad_1]

با مطالعه سرگذشت سلامتی مولا علی (ع) می توان او را در چشم انداز ابدی بشریت دید، زیرا با ابعاد عجیب و متفاوتی که در زندگی 63 ساله خود پشت سر گذاشته است، در لحظه حال دیده شدم. راهی برای خروج از دنیا.”

به گزارش ایسنا، محمدجواد لسانی در نامه ای در روزنامه شرق وی نوشت: این روزها و شب ها صحبت از راه سخت سلام و احوالپرسی به پیرمردی است که او از مصادیق یک زندگی کامل در اسلام به شمار می رود و شرح آن سلام بر عاشقان بی شمار آن حضرت همراه با یک است. هر ساله مروری بر معارف و معارف نهج البلاغه خود دارد، اما نویسنده این بار سعی در بازتاب شکوه پیشینه خود دارد وگرنه.

با تغییراتی که در قرن‌های اخیر در غرب به نام «بازیابی» رخ داده است، موفقیت‌های مشابهی را در جهان امروز به ارمغان آورده است، اما تصویر یک انسان واقعی بی عیب و نقص و به عنوان نمونه زندگی در این دنیا کجاست؟ از دیدگاه مدرن، انسان به مثابه یک وضعیت جدید در نظر گرفته می شود. از سوی دیگر، با مطالعه سیره ناب مولا علی (ع) به دلیل مقیاس های شگفت انگیز و متنوعی که در عمر چند ساله خود طی کرده است، می توان او را در چشم انداز ابدی انسان دید. . از این به بعد، به روشی غیرعادی. راهی که مبلغان با نگاه باطن دینی در پیش نگرفته و همواره او را به سیم شرعی گرفته بودند و همیشه فقط برای ستایش و تکریم او باقی مانده بودند. هر چند که آن حضرت می‌تواند نمونه‌ای متداول و باطراوت از تصور گمشده بودن یک میراث شرقی باشد. با شور و شوق باید گفت که به تمثال و سبک امام، محقق اجازه دارد این ساختارشکنی را انجام دهد تا در آن سوی پنجره دینی، انسان کامل روز را ببیند و از مرزهای هوای قبله عبور کند. جهان او این راه آسانی برای زدودن زنگار از حرم امام نیست تا برای عده ای فرصت روشنگری آن حضرت به عنوان نمونه بارز انسانی فراهم شود.

بی شک ژان ژنه، نویسنده و تصویرگر فرانسوی، از متفکران مدرنی است که نمایشنامه های خود را دگرگون کرد و «آینه» را مصداق «احساس» معرفی کرد. این در حالی است که در نوشته های باستانی جهان آینه ای نمادین برای بیان حقیقت وجود دارد. اما بازیگران ژان ژنه روی صحنه همیشه از واقعی‌ها فرار می‌کنند، و با این میل تحقیرآمیز، آینه با مقاومت در برابر اشیاء به ظاهر آراسته شده، واقعیت آن‌ها را پنهان می‌کند و رویاهای خود و ایده‌هایشان را بر نقاب شایسته دیکته می‌کند. به همین دلیل است که شخصیت های نمایشی او در درام و تار در هم تنیده شده اند. این روند ادامه می یابد تا چشم ها نیز آینه های کاذب محسوب شوند. این بار تصویر آینه ای جدیدی در شیوه تفکر در نمایشنامه ژان ژنه پدیدار می شود که توسط روانشناس سوئیسی کارل گوستاو یونگ در مورد مفهوم سایه ها ارائه شده است. و مثلاً در «چنین گفت زرتشت» نظراتی وجود دارد. جایی که فیلسوف آلمانی فردریش نیچه از رنج به عنوان یک تراژدی وحشتناک صحبت می کند. یعنی عدم اعتماد به نفس در فرد باعث روی آوردن او به دروغ می شود. برای این مرد پنهان که چنین مکاشفه فاجعه باری را دیده است، واقعیت هستی فاقد معنای واقعی است و باید پس از باطل یا دادن وعده های دروغ، خود را به ورطه باطل بیندازد تا برای مخاطبانش بیشتر افشاگری کند. دروغگو. حتی اگر بتواند قله تصمیم گیری های نژادی و سرنوشت را به دست آورد، باز هم در فقر شخصی خود غوطه ور می شود و در ضعف درونی خود از دروغ گفتن دست بر نمی دارد.

اما شخصی که مواظب خود بوده و اعتماد به نفس پیدا کرده است، کسی است که در زندگی خود در دام این پلیدی نیفتد، زیرا به فرموده مولا علی (ع) نظامی به نام وقف ایجاد کرده است. جلوه ای از برکات این اعتراف است. مرد همچنان به خود ایمان دارد تا اگر بتواند به اوج مردم برسد، شادی زیادی در آنها خواهد بود. اگر او الهام بخش عدالت و آزادی باشد، واقعیت وجودی او چنین است و قانون ادغام آسان را به گونه ای ارائه می کند که اعتمادسازی او در جامعه نیازی به مافیای تبلیغاتی و تاکتیکی بزرگ و تکراری نداشته باشد. این مرد برای ترویج و پرورش ارزش‌های انسانی مانند برقراری عدالت اجتماعی، تعهدی واقعی دارد و مردم با تصویر غیرقابل تصور او به عمق حقیقت پی می‌برند. این امر او را به طور طبیعی طبیعی می کند، اما زمانی که زمان آن می رسد که این مرد در مقابل امت خود خوب بماند، کار بسیار دشوار می شود. نام و ذهن این مرد واقعی در صفحات تاریخ دینی و ملی تبعیض نخواهد شد. در لحظه فراق آن حکیم کامل، رهایی از رنج دنیا را در اندیشه می اندازد و هر یک فریاد نجات خود را می شنود که از اعماق جانش می آید. اما عزیزانی که او را می شناسند همیشه دلتنگ او و امثال او در تاریخ خواهند بود تا با حضور وفادارانه اش دردی کهنه شان را دوا کنند.»

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.